नेपालको सबैभन्दा उत्तरी क्षेत्रमा हिमाली प्रदेश पर्दछ। वर्षको आधा समयजति यहाँ हिउँले ढाकिने भएकाले भूमी कम उर्वर (उपजाउ) छ। यस क्षेत्रमा मुख्य रूपमा आलु, जौ, उवा, र स्याउ जस्ता खाद्यान्नहरू उत्पादन हुन्छन् । हिमाली क्षेत्रमा जनसङ्ख्याको घनत्व अत्यन्तै कम छ । यहाँ शेर्पा, गुरुङ, र भोṭे (भोटे) जातिहरूको प्रमुख बसोबास पाइन्छ। अत्यधिक चिसो हुने भएकाले यहाँका केही मानिसहरू जाडो छल्नका लागि पहाडी र तराई जिल्लातर्फ जान्छन्। उनीहरूले जडीबुटी सङ्कलन र व्यापार गरी थप आय आर्जन पनि गर्ने गर्छन् । यो क्षेत्र पूर्वाधार विकासका हिसाबले अझै धेरै पछाडि परेको छ, जसका कारण यहाँको जीवनस्तर कठिन रहेको छ । साथै, जलवायु परिवर्तनको असरले यहाँ बसोबास गर्ने मानिसहरूको परम्परागत जीवनशैलीमा थप समस्या उत्पन्न भएको छ । हिमाली क्षेत्रमा बस्ने मानिसहरू बाक्ला कपडा लगाउने गर्छन्, जस्तै—भोटो, दोचा, बक्खु आदि। यहाँका मानिसहरूले प्रायः जौ, कोदो, फापर, आलु, र मासुबाट बनेका परिकार खाने गर्छन् ।