Ghoksewa

  • HOME (current)
  • ABOUT
  • FEATURES
  • REVIEWS
  • BLOG
  • DOWNLOAD
  • CONTACT
  • Install Now
Others

नेपालको संविधानका ३०८ धारा र तिनको संक्षिप्त विवरण

  • Ajnabee Khadka
  • August 16, 2026
  • 890

नेपालको संविधानका ३०८ धारा र तिनको संक्षिप्त विवरण

308 Articles of the Constitution of Nepal and their brief descriptions
धारा धाराको नाम तथा संक्षिप्त विवरण
धारा १ संविधान मूल कानून: संविधान नेपालको मूल कानून हुने र यसको पालना गर्नु प्रत्येक व्यक्तिको कर्तव्य हुने।
धारा २ सार्वभौमसत्ता र राजकीयसत्ता: नेपालको सार्वभौमसत्ता र राजकीयसत्ता नेपाली जनतामा निहित रहने।
धारा ३ राष्ट्र: बहुजातीय, बहुभाषिक, बहुधार्मिक, बहुसांस्कृतिक विशेषतायुक्त राष्ट्रिय एकताको प्रतीक।
धारा ४ नेपाल राज्य: नेपाल स्वतन्त्र, अविभाज्य, सार्वभौमसत्तासम्पन्न, धर्मनिरपेक्ष, समावेशी, लोकतन्त्रात्मक राज्य हुने।
धारा ५ राष्ट्रिय हित: नेपालको स्वतन्त्रता, सार्वभौमसत्ता, भौगोलिक अखण्डता, राष्ट्रिय एकता र स्वाभिमानको संरक्षण गर्नु।
धारा ६ राष्ट्रभाषा: नेपालमा बोलिने सबै मातृभाषाहरू राष्ट्रभाषा हुन्।
धारा ७ सरकारी कामकाजको भाषा: देवनागरी लिपिमा लेखिने नेपाली भाषा सरकारी कामकाजको भाषा हुने।
धारा ८ राष्ट्रिय झण्डा: रातो पृष्ठभूमि र गाढा नीलो किनारा भएको दुई त्रिकोण जोडिएको झण्डा नेपालको राष्ट्रिय झण्डा हो।
धारा ९ राष्ट्रिय गान इत्यादि: नेपालको राष्ट्रिय गान, निशान छाप, राष्ट्रिय फूल (लालीगुराँस), रङ (सिम्रिक), जनावर (गाई) र पक्षी (डाँफे) तोकिएको।
धारा १० नागरिकताबाट बञ्चित नगरिने: कुनै पनि नेपाली नागरिकलाई नागरिकता प्राप्त गर्ने हकबाट बञ्चित गरिने छैन।
धारा ११ नेपालको नागरिक ठहर्ने: वंशज, अङ्गीकृत, तथा अन्य आधारमा नागरिकता प्राप्त गर्ने आधार र सर्तहरू।
धारा १२ वंशीय आधार तथा लैङ्गिक पहिचानसहितको नागरिकता: आमा वा बाबुको नामबाट लैङ्गिक पहिचानसहित नागरिकता पाउने हक।
धारा १३ नागरिकताको प्राप्ति, पुनःप्राप्ति र समाप्ति: नागरिकता प्राप्ति र समाप्तिका प्रक्रियाहरू सङ्घीय कानून बमोजिम हुने।
धारा १४ गैरआवासीय नेपाली नागरिकता: सार्क बाहेकका देशमा बसेका नेपाली मूलका व्यक्तिलाई सांस्कृतिक र आर्थिक अधिकारसहितको नागरिकता।
धारा १५ नागरिकतासम्बन्धी अन्य व्यवस्था: नागरिकता सम्बन्धी थप विवरण र परिचयपत्रको व्यवस्था।
धारा १६ सम्मानपूर्वक बाँच्न पाउने हक: प्रत्येक व्यक्तिलाई सम्मानपूर्वक बाँच्न पाउने हक हुने र मृत्युदण्डको सजाय दिने कानून नबन्ने।
धारा १७ स्वतन्त्रताको हक: विचार, अभिव्यक्ति, बिना हातहतियार भेला हुने, सङ्घसंस्था खोल्ने र आवतजावतको स्वतन्त्रता।
धारा १८ समानताको हक: सबै नागरिक कानूनको दृष्टिमा समान हुने र भेदभाव नगरिने।
धारा १९ सञ्चारको हक: विद्युतीय प्रकाशन, प्रसारण वा छाप्न रोक नलगाइने र छापाखाना जफत नगरिने।
धारा २० न्यायसम्बन्धी हक: पक्राउ परेको कारण थाहा पाउने, वकील रोज्ने, निःशुल्क कानूनी सहायता पाउने हक।
धारा २१ अपराध पीडितको हक: अपराध पीडितलाई आफ्नो मुद्दाको अनुसन्धान र कारबाहीबारे जानकारी पाउने र क्षतिपूर्ति पाउने हक।
धारा २२ यातना विरुद्धको हक: पक्राउ परेको वा थुनामा रहेको व्यक्तिलाई शारीरिक वा मानसिक यातना नदिइने।
धारा २३ निवारक नजरबन्द विरुद्धको हक: नेपालको सार्वभौमसत्ता वा शान्ति सुरक्षामा खलल पर्ने आधार बिना नजरबन्दमा नराखिने।
धारा २४ छुवाछूत तथा भेदभाव विरुद्धको हक: कुनै पनि स्थानमा जात, जाति, वंशका आधारमा छुवाछूत वा भेदभाव गर्न नपाइने।
धारा २५ सम्पत्तिको हक: कानूनको अधीनमा रही सम्पत्ति आर्जन गर्ने, भोग गर्ने र बेचबिखन गर्ने हक।
धारा २६ धार्मिक स्वतन्त्रताको हक: धर्ममा आस्था राख्ने प्रत्येक व्यक्तिलाई धर्म मान्ने, पालना गर्ने र संरक्षण गर्ने हक।
धारा २७ सूचनाको हक: आफ्नो वा सार्वजनिक हितको विषयको सूचना माग्ने र पाउने हक।
धारा २८ गोपनीयताको हक: व्यक्तिको जीउ, घर, सम्पत्ति, कागजात, पत्राचार र तथ्याङ्कको गोपनीयता कायम रहने।
धारा २९ शोषण विरुद्धको हक: बेचबिखन, दास वा बाँधा बनाउन नपाइने र जबरजस्ती काममा लगाउन नपाइने।
धारा ३० स्वच्छ वातावरणको हक: स्वच्छ र स्वस्थ वातावरणमा बाँच्न पाउने तथा वातावरणीय विनाशबाट क्षतिपूर्ति पाउने हक।
धारा ३१ शिक्षासम्बन्धी हक: आधारभूत शिक्षामा पहुँच, आधारभूत शिक्षा अनिवार्य र निःशुल्क तथा माध्यमिक शिक्षा निःशुल्क हुने हक।
धारा ३२ भाषा र संस्कृतिको हक: आफ्नो भाषा, लिपि, संस्कृति र सांस्कृतिक सम्पदाको प्रयोग र संरक्षण गर्ने हक।
धारा ३३ रोजगारीको हक: प्रत्येक नागरिकलाई रोजगारीको छनौट गर्ने हक र बेरोजगारी भत्तासम्बन्धी व्यवस्था।
धारा ३४ श्रमको हक: उचित श्रम अभ्यास, उचित पारिश्रमिक, सुविधा र ट्रेड युनियन गठन गर्ने हक।
धारा ३५ स्वास्थ्यसम्बन्धी हक: आधारभूत स्वास्थ्य सेवा निःशुल्क पाउने, उपचारको जानकारी पाउने र स्वच्छ खानेपानीमा पहुँच।
धारा ३६ खाद्यसम्बन्धी हक: भुखमरीबाट सुरक्षित हुने र खाद्य सम्प्रभूताको हक।
धारा ३७ आवासको हक: उपयुक्त आवासको हक र कानून बमोजिम बाहेक वासस्थानबाट नहटाइने हक।
धारा ३८ महिलाको हक: समान वंशीय हक, सुरक्षित मातृत्व, हिंसा विरुद्धको हक र राज्यका निकायमा सहभागिताको हक।
धारा ३९ बालबालिकाको हक: नाम, जन्मदर्ता, बाल अधिकार, लालनपालन, शिक्षा, स्वास्थ्य र बालश्रम निषेधको हक।
धारा ४० दलितको हक: प्राथमिक देखि उच्च शिक्षासम्म छात्रवृत्ति, स्वास्थ्य, भूमि र आवासमा विशेष व्यवस्था।
धारा ४१ ज्येष्ठ नागरिकको हक: ज्येष्ठ नागरिकलाई राज्यबाट विशेष संरक्षण र सामाजिक सुरक्षाको हक।
धारा ४२ सामाजिक न्यायको हक: सामाजिक रूपमा पछाडि परेका वर्गलाई समानुपातिक समावेशी सिद्धान्तका आधारमा सहभागिता।
धारा ४३ सामाजिक सुरक्षाको हक: असहाय, अपाङ्गता भएका, एकल महिला, बालबालिकालाई कानून बमोजिम सामाजिक सुरक्षा।
धारा ४४ उपभोक्ताको हक: गुणस्तरीय वस्तु तथा सेवा प्राप्त गर्ने र गुणस्तरहीन वस्तुबाट भएको क्षतिपूर्ति पाउने हक।
धारा ४५ देश निकाला विरुद्धको हक: कुनै पनि नागरिकलाई देश निकाला गरिने छैन।
धारा ४६ संवैधानिक उपचारको हक: मौलिक हकको प्रचलनका लागि सर्वोच्च अदालतमा उपचार माग्न जाने हक।
धारा ४७ मौलिक हकको कार्यान्वयन: मौलिक हक कार्यान्वयनका लागि ३ वर्षभित्र आवश्यक कानून बनाउने व्यवस्था।
धारा ४८ नागरिकका कर्तव्य: राष्ट्रप्रति निष्ठावान हुनु, संविधान र कानूनको पालना गर्नु, कर तिर्नु र सार्वजनिक सम्पत्तिको रक्षा गर्नु।
धारा ४९ मार्गदर्शनको रूपमा रहने: राज्यका निर्देशक सिद्धान्त, नीति तथा दायित्व राज्य सञ्चालनको मार्गदर्शन हुने।
धारा ५० निर्देशक सिद्धान्तहरू: राजनीतिक, आर्थिक, सामाजिक र अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्धसम्बन्धी निर्देशक सिद्धान्तहरू।
धारा ५१ राज्यका नीतिहरू: राष्ट्रिय एकता, अर्थतन्त्र, सामाजिक न्याय, कृषि, पूर्वाधार आदि सम्बन्धी १३ वटा क्षेत्रका नीतिहरू।
धारा ५२ राज्यको दायित्व: मौलिक हक तथा अधिकारको संरक्षण र प्रवर्द्धन गर्नु राज्यको दायित्व हुने।
धारा ५३ प्रतिवेदन पेश गर्ने: राज्यका निर्देशक सिद्धान्त कार्यान्वयनको वार्षिक प्रतिवेदन प्रधानमन्त्रीले राष्ट्रपतिसमक्ष पेश गर्ने।
धारा ५४ अनुगमनसम्बन्धी व्यवस्था: निर्देशक सिद्धान्त र नीतिको कार्यान्वयन अनुगमन गर्न संसदीय समिति रहने।
धारा ५५ अदालतमा प्रश्न उठाउन नपाउने: निर्देशक सिद्धान्त कार्यान्वयन भए/नभएको विषयमा अदालतमा प्रश्न उठाउन नसकिने।
धारा ५६ राज्यको संरचना: सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तह गरी ३ तहको राज्य संरचना हुने।
धारा ५७ राज्यशक्तिको बाँडफाँड: सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहको अधिकार अनुसूचीहरू बमोजिम हुने।
धारा ५८ अवशिष्ट अधिकार: अनुसूची वा संविधानमा उल्लेख नभएका अधिकार सङ्घमा रहने।
धारा ५९ आर्थिक अधिकारको प्रयोग: सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहले आफ्नो अधिकार क्षेत्रभित्र कर लगाउने र बजेट बनाउने।
धारा ६० राजस्व स्रोतको बाँडफाँड: राजस्व, अनुदान तथा स्रोतको बाँडफाँड न्यायोचित र सन्तुलित रूपमा गरिने।
धारा ६१ राष्ट्रपति: राष्ट्रपति नेपालको राष्ट्राध्यक्ष हुने र राष्ट्रिय एकताको प्रवर्द्धन गर्ने।
धारा ६२ राष्ट्रपतिको निर्वाचन: सङ्घीय संसद र प्रदेश सभाका सदस्यहरू रहेको निर्वाचक मण्डलद्वारा हुने।
धारा ६३ राष्ट्रपतिको पदावधि: राष्ट्रपति पदमा निर्वाचित भएको मितिले ५ वर्षको पदावधि हुने।
धारा ६४ राष्ट्रपतिको योग्यता: ४५ वर्ष उमेर पूरा भएको, वंशजको नागरिक र कानूनले अयोग्य नभएको।
धारा ६५ राष्ट्रपतिको पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, महाभियोग पारित भएमा, पदावधि समाप्त भएमा वा मृत्यु भएमा।
धारा ६६ राष्ट्रपतिको काम, कर्तव्य र अधिकार: संविधान र कानून बमोजिम मन्त्रिपरिषदको सिफारिस र सहमतिमा काम गर्ने।
धारा ६७ उपराष्ट्रपति: राष्ट्रपतिको गैरहाजिरी वा अनुपस्थितिमा राष्ट्रपतिको कार्य सम्पादन गर्ने।
धारा ६८ उपराष्ट्रपतिको पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, महाभियोग, पदावधि समाप्त वा मृत्यु भएमा।
धारा ६९ उपराष्ट्रपतिसम्बन्धी अन्य व्यवस्था: योग्यता, निर्वाचन प्रक्रिया राष्ट्रपति सरह हुने र फरक लिङ्ग/समुदायको हुनुपर्ने।
धारा ७० राष्ट्रपति र उपराष्ट्रपति फरक लिङ्ग वा समुदायको हुने: दुवै पदमा फरक लिङ्ग वा समुदायको प्रतिनिधित्व हुनुपर्ने।
धारा ७१ राष्ट्रपति र उपराष्ट्रपतिको शपथ: राष्ट्रपतिले प्रधानन्यायाधीशसमक्ष र उपराष्ट्रपतिले राष्ट्रपतिसमक्ष शपथ लिने।
धारा ७२ राष्ट्रपति र उपराष्ट्रपतिको कार्यालय: कार्य सम्पादनका लागि छुट्टाछुट्टै कार्यालयको व्यवस्था।
धारा ७३ राष्ट्रपति र उपराष्ट्रपतिको पारिश्रमिक तथा सुविधा: सङ्घीय ऐन बमोजिम तोकिए अनुसार हुने।
धारा ७४ शासकीय स्वरूप: बहुलवादमा आधारित बहुदलीय प्रतिस्पर्धात्मक सङ्घीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रात्मक संसदीय प्रणाली।
धारा ७५ कार्यपालकीय अधिकार: नेपालको कार्यपालकीय अधिकार यो संविधान र कानून बमोजिम मन्त्रिपरिषदमा निहित रहने।
धारा ७६ मन्त्रिपरिषदको गठन: प्रतिनिधि सभामा बहुमतप्राप्त दलको नेतालाई प्रधानमन्त्री नियुक्त गरी २५ सदस्यीय मन्त्रिपरिषद गठन गर्ने।
धारा ७७ प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रीको पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, अविश्वासको प्रस्ताव पारित, प्रतिनिधि सभा सदस्य नरहेमा वा मृत्यु भएमा।
धारा ७८ संसद सदस्य नभएको व्यक्ति मन्त्री हुन सक्ने: ६ महिनाका लागि संसद सदस्य नभएको व्यक्तिलाई मन्त्री नियुक्त गर्न सकिने।
धारा ७९ प्रधानमन्त्री र मन्त्रीको पारिश्रमिक तथा सुविधा: सङ्घीय ऐन बमोजिम हुने।
धारा ८० शपथ: प्रधानमन्त्री, उपप्रधानमन्त्री र मन्त्रीहरूले पद तथा गोपनीयताको शपथ लिने।
धारा ८१ राष्ट्रपतिलाई जानकारी गराउने: प्रधानमन्त्रीले मन्त्रिपरिषदका निर्णय र देशको अवस्थाबारे राष्ट्रपतिलाई जानकारी गराउने।
धारा ८२ नेपाल सरकारको कार्य सञ्चालन: कार्य विभाजन र कार्य सम्पादन नियमावली अनुसार सञ्चालन हुने।
धारा ८३ सङ्घीय व्यवस्थापिका: प्रतिनिधि सभा र राष्ट्रिय सभा गरी दुई सदनात्मक सङ्घीय संसद हुने।
धारा ८४ प्रतिनिधि सभाको गठन: प्रत्यक्ष निर्वाचित १६५ र समानुपातिक ११० गरी जम्मा २७५ सदस्य रहने।
धारा ८५ प्रतिनिधि सभाको कार्यकाल: अगावै विघटन भएकोमा बाहेक ५ वर्षको हुने।
धारा ८६ राष्ट्रिय सभाको गठन र सदस्यहरूको पदावधि: ५९ सदस्यीय स्थायी सदन, सदस्यहरूको पदावधि ६ वर्ष हुने।
धारा ८७ सदस्यका लागि योग्यता: नेपाली नागरिक, तोकिएको उमेर (प्रतिनिधि सभा २५ वर्ष, राष्ट्रिय सभा ३५ वर्ष) पूरा भएको।
धारा ८८ शपथ: संसदको बैठकमा भाग लिनुअघि तोकिए बमोजिम शपथ लिनुपर्ने।
धारा ८९ स्थानको रिक्तता: राजीनामा, योग्यता नरहेमा, ६० दिन अनुपस्थित रहेमा वा मृत्यु भएमा पद रिक्त हुने।
धारा ९० सदस्यको अयोग्यतासम्बन्धी निर्णय: कुनै सदस्य अयोग्य छ वा छैन भन्ने निर्णय सर्वोच्च अदालतको संवैधानिक इजलासले गर्ने।
धारा ९१ प्रतिनिधि सभाको सभामुख र उपसभामुख: प्रतिनिधि सभाले आफ्ना सदस्यहरू मध्येबाट सभामुख र उपसभामुख चयन गर्ने।
धारा ९२ राष्ट्रिय सभाको अध्यक्ष र उपाध्यक्ष: राष्ट्रिय सभाले सदस्यहरू मध्येबाट अध्यक्ष र उपाध्यक्ष चयन गर्ने।
धारा ९३ अधिवेशनको आह्वान र अन्त्य: राष्ट्रपतिले प्रधानमन्त्रीको सिफारिसमा संसदको अधिवेशन आह्वान र अन्त्य गर्ने।
धारा ९४ गणपूरक संख्या: कूल सदस्य संख्याको एक चौथाई (२५%) सदस्य उपस्थित नभई निर्णय नहुने।
धारा ९५ राष्ट्रपतिबाट सम्बोधन: राष्ट्रपतिले संसदको दुवै सदनको संयुक्त बैठकलाई सम्बोधन गर्न सक्ने।
धारा ९६ मन्त्रीको सदनमा उपस्थिति: मन्त्रीले जुनसुकै सदनमा उपस्थित भई कारबाहीमा भाग लिन पाउने।
धारा ९७ समितिहरूको गठन: सङ्घीय संसदमा नियमावली बमोजिम विषयगत र खास समितिहरू गठन हुने।
धारा ९८ अविश्वासको प्रस्ताव: प्रधानमन्त्रीमाथि अविश्वासको प्रस्ताव पेश गर्ने कार्यविधि र सीमा।
धारा ९९ स्वीकृति बिना अनुपस्थित रहन नपाउने: लगातार १० वटा बैठकमा स्वीकृति बिना अनुपस्थित हुन नपाइने।
धारा १०० विश्वासको मत र अविश्वासको प्रस्ताव: प्रधानमन्त्रीले विश्वासको मत लिने वा अविश्वासको प्रस्ताव सामना गर्ने प्रक्रिया।
धारा १०१ महाभियोग: राष्ट्रपति, उपराष्ट्रपति, प्रधानन्यायाधीश, संवैधानिक निकायका प्रमुखमाथि महाभियोग लगाउने व्यवस्था।
धारा १०२ अधिकार प्रत्यायोजन: सङ्घीय संसदले आफ्ना केही काम-कारबाही समिति वा पदाधिकारीलाई प्रत्यायोजन गर्न सक्ने।
धारा १०३ विशेषाधिकार: सङ्घीय संसद र सदस्यहरूलाई प्राप्त हुने वाक् स्वतन्त्रता, गिरफ्तारीबाट उन्मुक्ति आदि विशेषाधिकार।
धारा १०४ कारबाही सञ्चालन गर्ने नियम: दुवै सदनले आफ्ना कार्य सञ्चालनका लागि नियमावली बनाउने।
धारा १०५ बहसमा बन्देज: अदालतमा विचाराधीन मुद्दा वा न्यायाधीशको आचरणबारे संसदमा छलफल गर्न नपाइने।
धारा १०६ सङ्घीय संसदको महासचिव र सचिव: राष्ट्रपतिले सभामुख/अध्यक्षको सिफारिसमा नियुक्त गर्ने।
धारा १०७ सङ्घीय संसदको सचिवालय: संसदको काम सञ्चालन तथा व्यवस्थापनका लागि सचिवालय रहने।
धारा १०८ पारिश्रमिक: संसदका पदाधिकारी र सदस्यहरूको पारिश्रमिक सङ्घीय ऐन अनुसार हुने।
धारा १०९ विधायिकी अधिकारको प्रयोग: सङ्घीय संसदले संविधान र सङ्घीय सूची अनुसार कानून बनाउने।
धारा ११० विधेयक प्रस्तुत गर्ने कार्यविधि: अर्थ विधेयक प्रतिनिधि सभामा र अन्य विधेयक जुनसुकै सदनमा पेश गर्न सकिने।
धारा १११ विधेयक पारित गर्ने कार्यविधि: दुवै सदनबाट पारित भएपछि मात्र विधेयक ऐन बन्ने।
धारा ११२ विधेयक फिर्ता लिने र संशोधन: विधेयक प्रस्तुतकर्ताले सदनको स्वीकृतिका आधारमा फिर्ता वा संशोधन गर्न सक्ने।
धारा ११३ विधेयकमा प्रमाणीकरण: संसदबाट पारित विधेयक प्रमाणीकरणका लागि राष्ट्रपतिसमक्ष पेश गरिने (१५ दिनभित्र प्रमाणीकरण)।
धारा ११४ अध्यादेश: संसदको अधिवेशन चलेको नभएको अवस्थामा मन्त्रिपरिषदको सिफारिसमा राष्ट्रपतिले जारी गर्न सक्ने।
धारा ११५ कर लगाउन वा ऋण लिन नपाउने: कानून बमोजिम बाहेक कुनै कर नलगाइने र ऋण नलिइने।
धारा ११६ सञ्चित कोष: गुठी रकम बाहेक नेपाल सरकारलाई प्राप्त हुने सबै राजस्व सञ्चित कोषमा जम्मा हुने।
धारा ११७ सञ्चित कोषमाथि व्ययभार: राष्ट्रपति, उपराष्ट्रपतिको सुविधा, न्यायाधीशहरूको पारिश्रमिक आदि सञ्चित कोषमाथि व्ययभार हुने।
धारा ११८ राजस्व र व्ययको अनुमान (बजेट): अर्थमन्त्रीले जेठ १५ गते सङ्घीय संसदसमक्ष वार्षिक बजेट पेश गर्ने।
धारा ११९ विनियोजन ऐन: सञ्चित कोषबाट रकम खर्च गर्न विनियोजन ऐन आवश्यक पर्ने।
धारा १२० पूरक अनुमान: थप खर्च आवश्यक परेमा वा बजेट अपुग भएमा पूरक बजेट पेश गर्न सकिने।
धारा १२१ पेश्की खर्च: विनियोजन विधेयक विचाराधीन रहेको अवस्थामा निश्चित रकम पेश्कीको रूपमा खर्च गर्न सकिने।
धारा १२२ उधारो खर्च: विशेष परिस्थितिमा अनुमानित व्ययको विवरण पेश गरी उधारो खर्च गर्न सकिने।
धारा १२३ नेपाल आकस्मिक कोष: आकस्मिक खर्चका लागि ऐन बमोजिम आकस्मिक कोष स्थापना गरिने।
धारा १२४ आर्थिक कार्यविधिसम्बन्धी ऐन: सङ्घीय बजेट र आर्थिक प्रशासन सञ्चालन ऐन बमोजिम हुने।
धारा १२५ वित्तीय सन्तुलनसम्बन्धी व्यवस्था: वित्तीय अनुशासन कायम राख्ने र सन्तुलन मिलाउने।
धारा १२६ न्यायसम्बन्धी अधिकार अदालतबाट प्रयोग हुने: नेपालको न्यायसम्बन्धी अधिकार अदालत तथा न्यायिक निकायबाट प्रयोग हुने।
धारा १२७ अदालतहरू: सर्वोच्च अदालत, उच्च अदालत र जिल्ला अदालत गरी ३ तहका अदालत रहने।
धारा १२८ सर्वोच्च अदालत: सर्वोच्च अदालत अभिलेख अदालत हुने र संविधानको अन्तिम व्याख्या गर्ने अधिकार रहने।
धारा १२९ नेपालको प्रधानन्यायाधीश तथा सर्वोच्च अदालतका न्यायाधीश: प्रधानन्यायाधीश र बढीमा २० जना न्यायाधीश रहने।
धारा १३० न्यायाधीशको योग्यता: कानूनमा तोकिए अनुसारको अनुभव र योग्यता पुगेको व्यक्ति।
धारा १३१ प्रधानन्यायाधीश वा न्यायाधीशको पद रिक्त हुने अवस्था: ६५ वर्ष उमेर, राजीनामा, महाभियोग वा मृत्यु।
धारा १३२ न्यायाधीशलाई अन्य कुनै काममा लगाउन नपाउने: न्यायिक कार्य बाहेक अन्य सरकारी काममा लगाउन नपाइने।
धारा १३३ सर्वोच्च अदालतको क्षेत्राधिकार: असाधारण क्षेत्राधिकार (रिट जारी गर्ने) र साधारण क्षेत्राधिकार (पुनरावेदन, मुद्दा दोहोर्याउने)।
धारा १३४ मुद्दा सार्न सक्ने: सार्वजनिक महत्त्वको वा गम्भीर कानूनी प्रश्न भएमा मुद्दा सर्वोच्चमा सार्न सकिने।
धारा १३५ बहस पैरवी गर्न नपाउने: सर्वोच्चको न्यायाधीश भइसकेको व्यक्तिले कुनै पनि अदालतमा बहस पैरवी गर्न नपाउने।
धारा १३६ प्रधानन्यायाधीशको जिम्मेवारी: न्याय प्रशासनलाई प्रभावकारी बनाउने अन्तिम जिम्मेवारी प्रधानन्यायाधीशको हुने।
धारा १३७ संवैधानिक इजलासको गठन: गम्भीर संवैधानिक व्याख्या वा विवाद हेर्न ५ सदस्यीय संवैधानिक इजलास रहने।
धारा १३८ वार्षिक प्रतिवेदन: सर्वोच्च अदालतले आफ्नो वार्षिक प्रतिवेदन राष्ट्रपतिसमक्ष पेश गर्ने।
धारा १३९ उच्च अदालत: प्रत्येक प्रदेशमा एक-एक वटा उच्च अदालत रहने।
धारा १४० मुख्य न्यायाधीश तथा न्यायाधीशको नियुक्ति: न्याय परिषदको सिफारिसमा प्रधानन्यायाधीशले नियुक्त गर्ने।
धारा १४१ न्यायाधीशको पदावधि र सेवा शर्त: ६३ वर्ष उमेर हद र सेवा शर्त ऐन बमोजिम हुने।
धारा १४२ पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, ६३ वर्ष उमेर, न्याय परिषदको सिफारिसमा पदमुक्त वा मृत्यु।
धारा १४३ न्यायाधीशको योग्यता: कानूनमा तोकिए अनुसारको वकालत वा सेवाको अनुभव भएको।
धारा १४४ उच्च अदालतको क्षेत्राधिकार: रिट जारी गर्ने, पुनरावेदन सुन्ने र शुरू मुद्दा हेर्ने अधिकार।
धारा १४५ मुद्दा सार्न सक्ने: मातहतका अदालतबाट मुद्दा उच्च अदालतमा सार्न सकिने।
धारा १४६ बहस पैरवी गर्न पाउने सीमा: उच्चको न्यायाधीश सर्वोच्च बाहेक अन्य अदालत वा निकायमा बहस गर्न नपाउने।
धारा १४७ मुख्य न्यायाधीशको जिम्मेवारी: प्रदेशभित्रको न्याय प्रशासनलाई प्रभावकारी बनाउने।
धारा १४८ जिल्ला अदालत: प्रत्येक जिल्लामा एक जिल्ला अदालत रहने।
धारा १४९ जिल्ला अदालतको न्यायाधीशको नियुक्ति: न्याय सेवा आयोगको सिफारिस र परीक्षाका आधारमा हुने।
धारा १५० जिल्ला न्यायाधीशको योग्यता: कानूनी अध्ययन र तोकिए अनुसारको अनुभव भएको।
धारा १५१ जिल्ला न्यायाधीशको पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, ६३ वर्ष उमेर वा पदमुक्त।
धारा १५२ विशिष्टीकृत अदालत: खास किसिमका मुद्दा हेर्न विशिष्टीकृत अदालत वा न्यायाधिकरण गठन गर्न सकिने।
धारा १५३ न्याय परिषद: न्यायाधीशको नियुक्ति, सरुवा र अनुशासनसम्बन्धी सिफारिस गर्न ५ सदस्यीय न्याय परिषद रहने।
धारा १५४ न्याय सेवा आयोग: न्याय सेवाका कर्मचारीहरूको नियुक्ति, बढुवाका लागि ५ सदस्यीय न्याय सेवा आयोग रहने।
धारा १५५ प्रदेश न्याय सेवा आयोगसम्बन्धी व्यवस्था: प्रदेश स्तरका कर्मचारी सम्बन्धी व्यवस्था प्रदेश कानून बमोजिम हुने।
धारा १५६ अदालतको पारिश्रमिक र सेवा शर्त: कानून बमोजिम न्यायाधीशहरूको पारिश्रमिक र सुविधा तोकिने।
धारा १५७ महान्यायाधिवक्ता: नेपाल सरकारको मुख्य कानूनी सल्लाहकारको रूपमा महान्यायाधिवक्ता रहने।
धारा १५८ महान्यायाधिवक्ताको काम, कर्तव्य र अधिकार: अदालतमा नेपाल सरकारको तर्फबाट बहस पैरवी गर्ने र कानूनी सल्लाह दिने।
धारा १५९ वार्षिक प्रतिवेदन: महान्यायाधिवक्ताले वार्षिक प्रतिवेदन राष्ट्रपतिसमक्ष पेश गर्ने।
धारा १६० मुख्य न्यायाधिवक्ता: प्रत्येक प्रदेशमा प्रदेश सरकारको मुख्य कानूनी सल्लाहकारको रूपमा मुख्य न्यायाधिवक्ता रहने।
धारा १६१ शर्त तथा सुविधाहरू: महान्यायाधिवक्ता र मुख्य न्यायाधिवक्ताको पारिश्रमिक र सेवाका शर्तहरू तोकिए अनुसार हुने।
धारा १६२ प्रदेश कार्यपालकीय अधिकार: प्रदेशको कार्यपालकीय अधिकार प्रदेश मन्त्रिपरिषदमा निहित रहने।
धारा १६३ प्रदेश प्रमुखसम्बन्धी व्यवस्था: प्रदेशमा केन्द्र सरकारको प्रतिनिधि रूपमा राष्ट्रपतिद्वारा प्रदेश प्रमुख नियुक्त हुने।
धारा १६४ प्रदेश प्रमुखको योग्यता: ३५ वर्ष उमेर पूरा भएको, सङ्घीय संसद सदस्य हुने योग्यता भएको।
धारा १६५ प्रदेश प्रमुखको पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, राष्ट्रपतिले पदमुक्त गरेमा वा मृत्यु भएमा।
धारा १६६ प्रदेश प्रमुखको काम, कर्तव्य र अधिकार: संविधान र कानून बमोजिम प्रदेश मन्त्रिपरिषदको सिफारिसमा काम गर्ने।
धारा १६७ प्रदेश प्रमुखको शपथ: प्रदेश प्रमुखले राष्ट्रपतिसमक्ष शपथ लिने।
धारा १६८ प्रदेश मन्त्रिपरिषदको गठन: प्रदेश सभाको बहुमतप्राप्त दलको नेतालाई मुख्यमन्त्री नियुक्त गरी मन्त्रिपरिषद गठन गर्ने।
धारा १६९ मुख्यमन्त्री तथा मन्त्रीको पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, अविश्वासको प्रस्ताव, प्रदेश सभा सदस्य नरहेमा।
धारा १७० प्रदेश सभा सदस्य नभएको व्यक्ति मन्त्री हुन सक्ने: ६ महिनाका लागि मन्त्री नियुक्त गर्न सकिने।
धारा १७१ मुख्यमन्त्री र मन्त्रीको पारिश्रमिक: प्रदेश ऐन बमोजिम हुने।
धारा १७२ शपथ: मुख्यमन्त्री र मन्त्रीले प्रदेश प्रमुखसमक्ष शपथ लिने।
धारा १७३ प्रदेश प्रमुखलाई जानकारी गराउने: मुख्यमन्त्रीले प्रदेशका निर्णयहरूबारे प्रदेश प्रमुखलाई जानकारी दिने।
धारा १७४ प्रदेश सरकारको कार्य सञ्चालन: प्रदेश नियमावली बमोजिम सञ्चालन हुने।
धारा १७५ प्रदेश व्यवस्थापिका: प्रदेशमा एक सदनात्मक "प्रदेश सभा" रहने।
धारा १७६ प्रदेश सभाको गठन: ६०% प्रत्यक्ष र ४०% समानुपातिक प्रणालीबाट प्रदेश सभा सदस्यहरू निर्वाचित हुने।
धारा १७७ प्रदेश सभाको कार्यकाल: अगावै विघटन भएकोमा बाहेक ५ वर्षको हुने।
धारा १७८ प्रदेश सभा सदस्यका लागि योग्यता: २५ वर्ष उमेर पूरा भएको र मतदाता नामावलीमा नाम भएको।
धारा १७९ शपथ: प्रदेश सभाका सदस्यहरूले बैठक अघि शपथ लिनुपर्ने।
धारा १८० स्थानको रिक्तता: राजीनामा, योग्यता नरहेमा, लगातार १० बैठकमा अनुपस्थित रहेमा।
धारा १८१ अयोग्यतासम्बन्धी निर्णय: प्रदेश सभा सदस्यको अयोग्यताको निर्णय सर्वोच्च अदालतले गर्ने।
धारा १८२ प्रदेश सभामुख र उपसभामुख: प्रदेश सभाका सदस्यहरूले आफूमध्येबाट चयन गर्ने।
धारा १८३ प्रदेश सभाको अधिवेशन आह्वान र अन्त्य: प्रदेश प्रमुखले मुख्यमन्त्रीको सिफारिसमा गर्ने।
धारा १८४ प्रदेश प्रमुखबाट सम्बोधन: प्रदेश प्रमुखले प्रदेश सभालाई सम्बोधन गर्न सक्ने।
धारा १८५ गणपूरक संख्या: प्रदेश सभाको १/४ (२५%) सदस्य उपस्थित नभई बैठक सञ्चालन नहुने।
धारा १८६ प्रदेश सभामा मतदान: बहुमतका आधारमा निर्णय हुने र बराबरी भएमा सभामुखले निर्णायक मत दिने।
धारा १८७ प्रदेश सभाको विशेषाधिकार: प्रदेश सभा र सदस्यहरूलाई प्राप्त हुने वाक् स्वतन्त्रता र उन्मुक्ति।
धारा १८८ विश्वासको मत र अविश्वासको प्रस्ताव: मुख्यमन्त्रीले विश्वासको मत लिने र अविश्वासको प्रस्तावको प्रक्रिया।
धारा १८९ समितिहरूको गठन: प्रदेश सभाले आफ्नो नियमावली अनुसार विषयगत समितिहरू गठन गर्न सक्ने।
धारा १९० बहसमा बन्देज: अदालतमा विचाराधीन मुद्दा र न्यायाधीशको आचरणबारे छलफल गर्न नपाइने।
धारा १९१ प्रदेश सभाको सचिव र सचिवालय: प्रदेश सभाको कार्य सञ्चालनका लागि सचिवालय र सचिव रहने।
धारा १९२ पारिश्रमिक: प्रदेश सभाका पदाधिकारी र सदस्यहरूको पारिश्रमिक प्रदेश ऐन अनुसार हुने।
धारा १९३ प्रदेश ऐन बनाउने अधिकार: प्रदेश सभालाई अनुसूची ६ र ७ अनुसार कानून बनाउने अधिकार।
धारा १९४ विधेयक प्रस्तुत गर्ने कार्यविधि: प्रदेश सभामा विधेयक पेश गर्ने प्रक्रिया (अर्थ विधेयक सरकारले मात्र पेश गर्ने)।
धारा १९५ विधेयक फिर्ता र संशोधन: प्रदेश सभाको स्वीकृतिका आधारमा विधेयक फिर्ता वा संशोधन गर्न सकिने।
धारा १९६ विधेयकमा प्रमाणीकरण: प्रदेश सभाबाट पारित विधेयक प्रदेश प्रमुखले प्रमाणीकरण गरेपछि ऐन बन्ने।
धारा १९७ प्रदेश अध्यादेश: प्रदेश सभाको अधिवेशन नचलेको बेला प्रदेश प्रमुखले जारी गर्न सक्ने।
धारा १९८ प्रदेश आर्थिक कार्यविधि: प्रदेश सञ्चित कोष, कर लगाउने र खर्च गर्ने प्रक्रिया प्रदेश कानून अनुसार हुने।
धारा १९९ प्रदेश सञ्चित कोष: प्रदेश सरकारलाई प्राप्त हुने सबै राजस्व जम्मा हुने कोष।
धारा २०० प्रदेश सञ्चित कोषमाथि व्ययभार: प्रदेश प्रमुख, प्रदेश सभामुख आदिको पारिश्रमिक र सुविधा।
धारा २०१ प्रदेशको राजस्व र व्ययको अनुमान: प्रदेश अर्थमन्त्रीले प्रदेश सभामा वार्षिक बजेट पेश गर्ने।
धारा २०२ प्रदेश विनियोजन ऐन: प्रदेश सञ्चित कोषबाट रकम खर्च गर्न विनियोजन ऐन चाहिने।
धारा २०३ प्रदेश पूरक अनुमान: थप खर्चका लागि पूरक बजेट प्रस्तुत गर्न सकिने।
धारा २०४ प्रदेश पेश्की खर्च: बजेट पारित नहुँदै निश्चित रकम पेश्की खर्च गर्न सकिने।
धारा २०५ प्रदेश उधारो खर्च: विशेष परिस्थितिमा उधारो खर्च गर्न सकिने।
धारा २०६ प्रदेश आकस्मिक कोष: प्रदेश कानून बमोजिम आकस्मिक कोष स्थापना गर्न सकिने।
धारा २०७ प्रदेश वित्तीय अनुशासन: प्रदेशमा वित्तीय अनुशासन कायम राख्ने व्यवस्था।
धारा २०८ स्थानीय तहको कार्यपालकीय अधिकार: गाउँपालिक र नगरपालिकामा कार्यपालकीय अधिकार रहने।
धारा २०९ गाउँ कार्यपालिकाको गठन: अध्यक्ष, उपाध्यक्ष, वडाध्यक्ष र निर्वाचित सदस्यहरू रहने।
धारा २१० नगर कार्यपालिकाको गठन: प्रमुख, उपप्रमुख, वडाध्यक्ष र निर्वाचित सदस्यहरू रहने।
धारा २११ अध्यक्ष, प्रमुख, उपाध्यक्ष, उपप्रमुखको पद रिक्तता: राजीनामा, ५ वर्ष पदावधि पूरा, वा मृत्यु भएमा।
धारा २१२ स्थानीय तहको न्याय सम्पादन: उपाध्यक्ष/उपप्रमुखको संयोजकत्वमा ३ सदस्यीय न्यायिक समिति रहने।
धारा २१३ स्थानीय तहका सदस्यको योग्यता: २१ वर्ष उमेर पूरा भएको र सम्बन्धित क्षेत्रको मतदाता।
धारा २१४ स्थानीय तहको विधायिकी अधिकार: गाउँ सभा र नगर सभामा विधायिकी अधिकार निहित रहने।
धारा २१५ गाउँ सभाको गठन: अध्यक्ष, उपाध्यक्ष, वडाध्यक्ष र वडा सदस्यहरू मिलेर बन्ने।
धारा २१६ नगर सभाको गठन: प्रमुख, उपप्रमुख, वडाध्यक्ष र वडा सदस्यहरू मिलेर बन्ने।
धारा २१७ न्यायिक समिति: स्थानीय तहका विवाद निरूपण गर्न न्यायिक समितिको गठन र अधिकार।
धारा २१८ स्थानीय कार्यपालिकाको कार्य सञ्चालन नियमावली: कार्य सञ्चालन नियमावली बमोजिम हुने।
धारा २१९ स्थानीय तहको कर्मचारी व्यवस्थापन: स्थानीय तहमा आवश्यक कर्मचारीको व्यवस्थापन।
धारा २२० जिल्ला सभा र जिल्ला समन्वय समिति: जिल्लभित्रका विकास निर्माणको समन्वय गर्न रहने।
धारा २२१ स्थानीय तहको आर्थिक अधिकार: कर लगाउने, बजेट बनाउने र खर्च गर्ने अधिकार।
धारा २२२ स्थानीय सञ्चित कोष: स्थानीय तहलाई प्राप्त हुने सबै राजस्व जम्मा हुने कोष।
धारा २२३ स्थानीय तहको बजेट: गाउँ सभा वा नगर सभामा वार्षिक बजेट पेश गरी पारित गर्ने।
धारा २२४ स्थानीय तहको आकस्मिक कोष: स्थानीय कानून अनुसार आकस्मिक कोष स्थापना गर्न सकिने।
धारा २२५ स्थानीय कानून बनाउने प्रक्रिया: गाउँ सभा र नगर सभाले तोकिएको प्रक्रिया पूरा गरी कानून बनाउने।
धारा २२६ सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहबीच अन्तरसम्बन्ध: सहकारिता, सहअस्तित्व र समन्वयको सिद्धान्तमा आधारित।
धारा २२७ सङ्घ र प्रदेशबीचको विवाद समाधान: अन्तरप्रदेश परिषद मार्फत राजनीतिक विवाद समाधान गर्ने।
धारा २२८ सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहबीचको समन्वय: तीनै तहबीच व्यवस्थापकीय र कार्यपालकीय समन्वय।
धारा २२९ प्रदेश र स्थानीय तहबीचको समन्वय: प्रदेश सभाले स्थानीय तहसँग समन्वयका लागि कानून बनाउन सक्ने।
धारा २३० संसदीय समन्वय: सङ्घीय संसद र प्रदेश सभाबीच आवश्यक समन्वय।
धारा २३१ अन्तरप्रदेश व्यापार: एक प्रदेशबाट अर्को प्रदेशमा हुने व्यापारमा कुनै बाधा वा कर नलगाइने।
धारा २३२ सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहबीचको सम्बन्ध: नेपाल सरकारले प्रदेश र स्थानीय तहलाई आवश्यक निर्देशन दिन सक्ने।
धारा २३३ प्रदेश-प्रदेशबीचको सम्बन्ध: प्रदेशहरूले एक-अर्कालाई सहयोग र समन्वय गर्ने।
धारा २३४ अन्तरप्रदेश परिषद: प्रधानमन्त्रीको अध्यक्षतामा प्रदेशहरूबीचको विवाद समाधान गर्न परिषद रहने।
धारा २३५ तहगत अन्तरसम्बन्ध कानून: तीन तहको अन्तरसम्बन्ध व्यवस्थित गर्न सङ्घीय संसदले ऐन बनाउने।
धारा २३६ अन्तरप्रदेश व्यापारमा बाधा पुर्‍याउन नपाइने: व्यापार, वस्तु तथा सेवाको ओसारपसारमा रोक नलगाइने।
धारा २३७ अदालतको अधिकार क्षेत्रमा असर नपर्ने: अन्तरप्रदेश विवाद समाधान गर्दा अदालतको अधिकारमा असर नपर्ने।
धारा २३८ अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोग: भ्रष्टाचार नियन्त्रणका लागि प्रमुख आयुक्त र आयुक्तहरू रहने आयोग।
धारा २३९ अख्तियारको काम, कर्तव्य र अधिकार: सार्वजनिक पद धारण गरेका व्यक्तिको भ्रष्टाचारको अनुसन्धान र मुद्दा दायर गर्ने।
धारा २४० महालेखापरीक्षक: सरकारी कार्यालय र निकायहरूको लेखापरीक्षण गर्न महालेखापरीक्षक रहने।
धारा २४१ महालेखापरीक्षकको काम, कर्तव्य र अधिकार: सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहका सबै निकायको लेखापरीक्षण गर्ने।
धारा २४२ लोक सेवा आयोग: निजामती सेवाका पदमा पदपूर्तिका लागि परीक्षा सञ्चालन गर्न लोक सेवा आयोग रहने।
धारा २४३ लोक सेवा आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: योग्यता प्रणालीका आधारमा कर्मचारी चयन र परामर्श दिने।
धारा २४४ प्रदेश लोक सेवा आयोग: प्रदेश लोक सेवा आयोगको गठन र काम-कारबाही प्रदेश कानून बमोजिम हुने।
धारा २४५ निर्वाचन आयोग: राष्ट्रपति, उपराष्ट्रपति, संसद, प्रदेश सभा र स्थानीय तहको निर्वाचन गराउन निर्वाचन आयोग रहने।
धारा २४६ निर्वाचन आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: निर्वाचनको सञ्चालन, रेखदेख, निर्देशन र नियन्त्रण गर्ने।
धारा २४७ आवश्यक सहयोग गर्नुपर्ने: निर्वाचन आयोगलाई सहयोग गर्नु नेपाल सरकार र प्रदेश सरकारको कर्तव्य हुने।
धारा २४८ राष्ट्रिय मानव अधिकार आयोग: मानव अधिकारको संरक्षण र प्रवर्द्धनका लागि ५ सदस्यीय आयोग रहने।
धारा २४९ मानव अधिकार आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: मानव अधिकार उल्लङ्घनको छानबिन, अनुगमन र सिफारिस गर्ने।
धारा २५० राष्ट्रिय प्राकृतिक स्रोत तथा वित्त आयोग: प्राकृतिक स्रोत र राजस्वको बाँडफाँडको सिफारिस गर्न ५ सदस्यीय आयोग।
धारा २५१ वित्त आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहबीच राजस्व, अनुदान र ऋणको सीमा सिफारिस गर्ने।
धारा २५२ राष्ट्रिय महिला आयोग: महिलाको हक hit र सशक्तीकरणका लागि कार्य गर्ने संवैधानिक आयोग।
धारा २५३ महिला आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: महिला अधिकारसम्बन्धी नीति, कानून र कार्यक्रमको समीक्षा र सिफारिस।
धारा २५४ राष्ट्रिय दलित आयोग: दलित समुदायको उत्थान र छुवाछूत अन्त्यका लागि कार्य गर्ने आयोग।
धारा २५५ दलित आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: दलित हक हितको संरक्षण र जातीय भेदभावको अनुगमन।
धारा २५६ राष्ट्रिय समावेशी आयोग: खस आर्य, पिछडिएको वर्ग, अपाङ्गता भएका व्यक्तिको हक हितका लागि आयोग।
धारा २५७ समावेशी आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: समावेशीकरणसम्बन्धी नीति र कार्यक्रमको अध्ययन र सिफारिस।
धारा २५८ आदिवासी जनजाति आयोग: आदिवासी जनजातिको पहिचान, भाषा, संस्कृति र हक हितको संरक्षण गर्ने।
धारा २५९ आदिवासी जनजाति आयोगको काम: जनजाति समुदायको उत्थानका लागि नीति तथा कार्यक्रमको सिफारिस।
धारा २६० मधेशी आयोग: मधेशी समुदायको हक हित र सशक्तीकरणका लागि कार्य गर्ने आयोग।
धारा २६१ थारू आयोग: थारू समुदायको हित, संस्कृति र विकासका लागि कार्य गर्ने आयोग।
धारा २६२ मुस्लिम आयोग: मुस्लिम समुदायको हक हित र पहिचानको संरक्षणका लागि आयोग।
धारा २६३ आयोगको कार्यालय: संवैधानिक आयोगहरूको कार्यालय आवश्यकता अनुसार रहने।
धारा २६४ संवैधानिक आयोगहरूको पुनरावलोकन: संवैधानिक आयोगहरूको कामको १० वर्षपछि संसदद्वारा पुनरावलोकन हुने।
धारा २६५ आयोगका पदाधिकारीको सेवा शर्त: संवैधानिक आयोगका पदाधिकारीहरूको सेवा शर्त ऐन अनुसार हुने।
धारा २६६ राष्ट्रिय सुरक्षा परिषद: नेपालको सार्वभौमसत्ता र सुरक्षाका लागि प्रधानमन्त्रीको अध्यक्षतामा ७ सदस्यीय परिषद।
धारा २६७ नेपाली सेनासम्बन्धी व्यवस्था: नेपालको स्वतन्त्रता र अखण्डताको रक्षाका लागि सेना रहने, राष्ट्रपति परम सेनाधिपति हुने।
धारा २६८ नेपाल प्रहरी, सशस्त्र प्रहरी बल र राष्ट्रिय अनुसन्धान संगठन: शान्ति सुरक्षा कायम गर्न सङ्घीय सुरक्षा निकाय रहने।
धारा २६९ राजनीतिक दलको गठन, दर्ता र सञ्चालन: राजनीतिक दल गठन गर्ने, निर्वाचन आयोगमा दर्ता गराउने प्रक्रिया।
धारा २७० राजनीतिक दललाई प्रतिबन्ध लगाउन नपाउने: प्रजातान्त्रिक मूल्य मान्यता विपरीत दलमाथि प्रतिबन्ध लगाउन नपाइने।
धारा २७१ निर्वाचन प्रयोजनका लागि दल दर्ता: चुनावमा भाग लिन निर्वाचन आयोगमा दल दर्ता गर्नुपर्ने।
धारा २७२ राजनीतिक दलसम्बन्धी अन्य व्यवस्था: दलको आन्तरिक लोकतन्त्र, लेखापरीक्षण र सञ्चालन ऐन अनुसार हुने।
धारा २७३ संकटकालीन अधिकार: युद्ध, बाह्य आक्रमण, सशस्त्र विद्रोह वा आर्थिक सङ्कटमा राष्ट्रपतिले संकटकाल घोषणा गर्न सक्ने।
धारा २७४ संविधान संशोधन: नेपालको सार्वभौमसत्ता, भौगोलिक अखण्डता बाहेक अन्य धाराहरू २/३ बहुमतले संशोधन गर्न सकिने।
धारा २७५ जनमतसङ्ग्रह गराउन सकिने: राष्ट्रिय महत्त्वको विषयमा संसदको २/३ बहुमतले निर्णय गरी जनमतसङ्ग्रह गराउन सकिने।
धारा २७६ माफी: राष्ट्रपतिले कानून बमोजिम कुनै अदालतको सजाय माफी, मुल्तवी, परिवर्तन वा कम गर्न सक्ने।
धारा २७७ उपाधि, सम्मान र विभूषण: राष्ट्रपतिले राज्यको तर्फबाट मानपदवी र विभूषण प्रदान गर्ने।
धारा २७८ सन्धि वा सम्झौता गर्ने अधिकार: सन्धि/सम्झौता गर्ने अधिकार सङ्घमा रहने र संसदबाट अनुमोदन गराउनुपर्ने।
धारा २७९ सन्धि वा सम्झौताको अनुमोदन: राष्ट्रिय हित, सीमा, शान्ति जस्ता विषयको सन्धि संसदको २/३ बहुमतले पारित गर्नुपर्ने।
धारा २८० विशेष परिस्थितिमा कार्य सम्पादन: प्राकृतिक विपद् वा विशेष परिस्थितिमा प्रदेश वा स्थानीय निकायको काम सङ्घले गर्न सक्ने।
धारा २८१ विशेष अधिकार र सुविधाहरूको संरक्षण: महिला, दलित, जनजाति आदिका लागि विशेष कानूनी व्यवस्था।
धारा २८२ राजदूत र विशेष प्रतिनिधि: राष्ट्रपतिले मन्त्रिपरिषदको सिफारिसमा राजदूतहरूको नियुक्ति गर्ने।
धारा २८३ समावेशी सिद्धान्तका आधारमा नियुक्ति: संवैधानिक निकाय र अंगहरूमा नियुक्ति गर्दा समावेशी सिद्धान्त अपनाउनुपर्ने।
धारा २८४ संवैधानिक परिषदसम्बन्धी व्यवस्था: संवैधानिक निकायका प्रमुख र पदाधिकारीको सिफारिस गर्न ६ सदस्यीय परिषद रहने।
धारा २८५ सरकारी सेवाको गठन: नेपाल सरकारले प्रशासन सञ्चालनका लागि निजामती र अन्य सरकारी सेवाहरू गठन गर्ने।
धारा २८६ निर्वाचन क्षेत्र निर्धारण आयोग: निर्वाचन क्षेत्र निर्धारण गर्न सरकारले आयोग गठन गर्ने।
धारा २८७ भाषा आयोग: राष्ट्रभाषाहरूको अध्ययन, अनुसन्धान र सिफारिसका लागि भाषा आयोग गठन हुने।
धारा २८८ नेपालको राजधानी: नेपालको राजधानी काठमाडौँ रहने र प्रदेशको राजधानी प्रदेश सभाको २/३ बहुमतले तोक्ने।
धारा २८९ अङ्गीकृत नागरिकता सम्बन्धी विशेष व्यवस्था: राष्ट्रपति, प्रधानमन्त्री, सभामुख जस्ता प्रमुख पदमा वंशजको नागरिक मात्र हुने।
धारा २९० गुठीसम्बन्धी व्यवस्था: गुठीको मूलभूत मान्यतामा असर नपर्ने गरी सङ्घीय संसदले कानून बनाउने।
धारा २९१ विदेशी मुलुकको स्थायी आवासीय अनुमति (DV/PR) पाएको व्यक्ति अयोग्य हुने: DV/PR पाएका नागरिक सरकारी पदमा अयोग्य हुने।
धारा २९२ संसदीय सुनुवाइ सम्बन्धी व्यवस्था: राजदूत, न्यायाधीश र संवैधानिक निकायका प्रमुखको नियुक्ति अघि संसदीय सुनुवाइ हुने।
धारा २९३ संवैधानिक निकायको अनुगमन: संवैधानिक निकायका काम कारबाहीको संसदले अनुगमन र मूल्याङ्कन गर्न सक्ने।
धारा २९४ संवैधानिक निकायको वार्षिक प्रतिवेदन: संवैधानिक निकायहरूले आफ्नो वार्षिक प्रतिवेदन राष्ट्रपतिसमक्ष पेश गर्ने।
धारा २९५ प्रदेशको सीमाङ्कनसम्बन्धी व्यवस्था: प्रदेशको सीमाङ्कन फेरबदल गर्न सङ्घीय आयोग गठन गर्न सकिने।
धारा २९६ रूपान्तरित व्यवस्थापिका-संसदसम्बन्धी व्यवस्था: संविधान सभा रूपान्तरित भई नयाँ चुनाव नभएसम्म व्यवस्थापिका-संसदको रूपमा काम गर्ने।
धारा २९७ राष्ट्रपति र उपराष्ट्रपति सम्बन्धी सङ्क्रमणकालीन व्यवस्था: नयाँ चुनाव नभएसम्मका लागि सङ्क्रमणकालीन राष्ट्रपति/उपराष्ट्रपति।
धारा २९८ मन्त्रिपरिषद गठन सम्बन्धी सङ्क्रमणकालीन व्यवस्था: नयाँ चुनाव नभएसम्म व्यवस्थापिका संसदबाट प्रधानमन्त्री चयन हुने।
धारा २९९ सभामुख र उपसभामुख सम्बन्धी सङ्क्रमणकालीन व्यवस्था: सङ्क्रमणकालमा सभामुख र उपसभामुखको चयन।
धारा ३०० न्यायपालिका सम्बन्धी सङ्क्रमणकालीन व्यवस्था: अदालत र न्यायाधीशहरूको सङ्क्रमणकालीन निरन्तरता।
धारा ३०१ संवैधानिक निकाय र पदाधिकारी सम्बन्धी व्यवस्था: साविकका निकायहरू नयाँ गठन नभएसम्म कायम रहने।
धारा ३०२ सरकारी सेवाका कर्मचारीको समायोजन: सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहमा कर्मचारी समायोजन गर्ने व्यवस्था।
धारा ३०३ स्थानीय निकाय सम्बन्धी व्यवस्था: नयाँ स्थानीय तह गठन नभएसम्म साविकका निकायले काम गर्ने।
धारा ३०४ पुरानो कानून लागू रहने: यो संविधानसँग नझुकिने हदसम्म पुराना कानूनहरू रूपान्तरण भई लागू रहने।
धारा ३०५ बाधा अड्काऊ फुकाउने अधिकार: संविधान कार्यान्वयनमा कुनै बाधा परेमा राष्ट्रपतिले बाधा अड्काऊ फुकाउन सक्ने।
धारा ३०६ परिभाषा र व्याख्या: संविधानमा प्रयोग भएका नागरिक, कानून, सङ्घ, प्रदेश, अदालत आदिको परिभाषा।
धारा ३०७ संक्षिप्त नाम र प्रारम्भ: यस संविधानको नाम "नेपालको संविधान" हुने र यो २०७२ असोज ३ गतेदेखि प्रारम्भ हुने।
धारा ३०८ खारेजी: नेपालको अन्तरिम संविधान, २०६३ खारेज गरिएको।

 

Categories

  • Current Affairs 856
  • Gorkhapatra 354
  • Others 1202
  • Vacancy 1
  • Past Questions 160
  • Nepal Police 10

Latest Blogs

Dr. Manoj KC appointed as the 34th Inspector General of Police (IGP) of Nepal Police
Current Affairs

डा. मनोज केसी नेपाल प्रहरीको ३४ औं प्रहरी महानिरीक्षक (IGP) मा नियुक्त

  • Nov 04, 2026
  • 210
Unique and salient features of the Constitution of Nepal (2072)
Others

नेपालको संविधान (२०७२) का अद्वितीय र प्रमुख विशेषताहरू

  • Nov 04, 2026
  • 176
Disaster-affected areas: Topical Q&A (18 Kartik 2083, Wednesday)
Gorkhapatra

विपत् सङ्कटग्रस्त क्षेत्र : विषयगत प्रश्नोत्तर (१८ कात्तिक २०८३, बुधबार)

  • Nov 04, 2026
  • 37
Public Service Preparation Materials: Objective Questions and Answers (18 Kartik 2083, Wednesday)
Gorkhapatra

लोक सेवा तयारी सामग्री : वस्तुगत प्रश्नोत्तर (१८ कात्तिक २०८३, बुधबार)

  • Nov 04, 2026
  • 126
The process of drafting the Constitution of Nepal (2072) and important decisions of the Constituent Assembly
Others

नेपालको संविधान (२०७२) को निर्माण प्रक्रिया तथा संविधान सभाका महत्त्वपूर्ण निर्णयहरू

  • Nov 03, 2026
  • 257
COPYRIGHT © 2026. ALL RIGHTS RESERVED. GHOKSEWA